معرفی شبکه دانشگاه تهران
درباره ما
شبکه دانشگاه تهران(شبکه حکمت و فزرانگی) در راستای اهداف نظام مقدس جمهوری اسلامی و سیاست های کلان کشور؛ آموزش عالی و دانشگاه تهران بر پایه:
  • شفافیت در اهداف؛
  • صداقت در بازنمایی؛
  • بی طرفی در طراحی؛
  • برنامه محوری در تولید؛
  • حرفه ای گرایی در اجرا؛
  • تیجه گرایی در بازخورد؛
فعالیت های خود را برنامه ریزی و اجرا می نماید.
چشم انداز
دانشگاه تهران به عنوان نماد آموزش عالی کشور و با دارا بودن حدود 50000 دانشجو و بیش از 2300 عضو هیات علمی دارای ظرفیت های بسیار زیادی در حوزه های مختلف: فنی مهندسی؛ کشاورزی؛ منابع طبیعی؛ دامپزشکی؛ علوم پایه؛ علوم اجتماعی و رفتاری؛ علوم انسانی و هنر می باشد و انعکاس این توانمندی ها از اهمیت زیادی برخوردار است. از طرف دیگر اجتماعی کردن علم و برقراری تعامل مناسب بین همه بازیگران حوزه آموزش عالی و دانشگاه(استاد؛ دانشجو؛ کارکنان؛ مدیران؛ مردم؛ کارفرمایان و ...) نیز از جمله وظایف دانشگاه است که شبکه دانشگاه تهران به عنوان شبکه ای که شعارش حکمت و فرزانگی است و با استفاده از همه ظرفیت های ذی نفعان خود ضمن بهره مندی فرهیختگان جامعه از حوزه های مختلف اندیشه در دانشگاه و تغذیه شبکه های علمی کشور، تلاش می کند به تعمیق ارتباط آموزش عالی با لایه های مختلف جامعه بپردازد.
اعضاء شورا
اعضای شورای سیاستگذاری تلویزیون اینترنتی دانشگاه تهران:
  • آقای دکتر محمدحسین امید(ریاست دانشگاه و رئیس شورا)؛
  • دکتر سیدحسین گلدانساز(معاون دانشجویی فرهنگی دانشگاه)؛
  • دکتر علی نمکی(معاون دانشگاه و ریس سازمان توسعه و سرمایه گذاری)؛
  • دکتر رضا پورحسین؛
  • دکتر محمد علی موسوی؛
  • دکتر سیدجمال موسوی؛
  • دکتر حامد مظاهریان؛
  • دکتر محمدرضا تقی دخت؛
  • دکتر روح الله نصرتی؛
  • دکتر جواد پورکریمی(مشاور رئیس دانشگاه و دبیر شورا).
دریافت نظرات؛ پیشنهادات و انتقادات را به دیده منت می پذیریم و برای تغییر و تحول موثر آماده ایم.
جواد پورکریمی
مشاور رئیس دانشگاه، مدیر تلویزیون و دبیر شورا
در منابع دوران حکومت تیموریان در ایران، درباره روابط میان ایران و توران دو نگرش دیده می شود. در دسته ای از منابع، نگرش به طور کامل نظامی است و شرف الدین علی یزدی )د. ۸۵۸ هجری قمری( نماد این نگرش است. در دهه های پایانی حکومت تیموریان، نگرش فرهنگی جایگزین نگرش نظامی شد. نماد برجسته این دوران، امیر نظام الدین علیشیر نوایی )د. ۹۰۶ هجری قمری است که هم احیاگر زبان و ادبیات ترک و هم حامی ادبیات فارسی و ادیان، هنروران و دانشمندان ایرانی بود. این مقاله، ضمن مطرح ساختن هر دو نگرش می کوشد دیدگاههای یزدی را به عنوان نماد نخستین نگرش تشریح کند